G.Skill past RAM-verpakkingen aan na rechtszaak

Een Amerikaanse collectieve rechtszaak verwijt G.Skill misleidende communicatie over RAM-snelheden. De fabrikant schikt de zaak en betaalt 2,4 miljoen dollar.

G.Skill heeft een buitengerechtelijke regeling getroffen met de initiatiefnemers van een Amerikaanse class action. Volgens de eisers presenteert de fabrikant zijn desktopgeheugen misleidend door uitsluitend de maximale klokfrequentie te communiceren – zowel op de productpagina’s als op de verpakking. Aanduidingen als DDR4-3200 of DDR5-6000 suggereren een gegarandeerde snelheid, terwijl die waarden afhankelijk zijn van de configuratie en instellingen van het systeem.

Het betreft modules die hun geadverteerde snelheden alleen halen via overklokinstellingen en daarmee boven de officiële JEDEC-basisspecificaties opereren. Voor DDR4 ligt die standaard op 2133 MT/s, voor DDR5 op 4800 MT/s. Hogere waarden vereisen het activeren van een XMP- (Intel) of EXPO-profiel (AMD) in het BIOS, of het handmatig instellen van frequenties en timings. Zonder die stap draaien de modules op de standaardwaarden van het platform.

Niet elke combinatie van processor en moederbord kan de geadverteerde topfrequenties en bijbehorende timings van een geheugenkits stabiel aansturen. De haalbare snelheid hangt af van de geïntegreerde geheugencontroller, het PCB-ontwerp van het moederbord en de firmware. Volgens de eisers wordt die afhankelijkheid onvoldoende expliciet gemaakt, waardoor kopers kunnen uitgaan van prestaties die hun systeem niet zonder meer levert.

G.Skill en de eisers zijn een schikking overeengekomen van 2,4 miljoen dollar, momenteel goed voor iets meer dan 2 miljoen euro. Zoals gebruikelijk bij dit type procedures kunnen uitsluitend Amerikaanse burgers een claim indienen. In aanmerking komen kopers die tussen 31 januari 2018 en 7 januari 2026 G.Skill DDR4- of DDR5-desktopgeheugen hebben aangeschaft. Per huishouden kan voor maximaal vijf modules een vergoeding worden geclaimd, ook zonder aankoopbewijs.

Kenmerkend van zo’n rechtszaak in de VS is dat een aanzienlijk deel van het bedrag naar de advocaten gaat. In dit geval ontvangt het kantoor Dovel & Luner volgens de schikking een derde van het totaal, circa 800.000 dollar. Amerikaanse media, waaronder Claim Depot, melden daarnaast ongeveer 295.000 dollar aan administratiekosten; overige juridische kosten zijn nog niet definitief vastgesteld. Daarmee resteert minder dan 1,3 miljoen dollar voor de deelnemers. Als meer dan 130.000 personen zich aanmelden, komt de uitkering per deelnemer uit op minder dan 10 dollar.

G.Skill past zijn productpagina’s en verpakkingen aan om de context van de snelheidsvermeldingen te verduidelijken. Voor de opgegeven klokfrequenties verschijnt voortaan expliciet “tot”, aangevuld met de toelichting dat overklokken of BIOS-aanpassingen vereist zijn en dat maximale snelheid en prestaties afhangen van de gebruikte systeemcomponenten, waaronder moederbord en processor. Daarmee verschuift de claim van een ogenschijnlijk vaste specificatie naar een voorwaardelijke waarde.

Zoals gebruikelijk bij dit type regeling benadrukt G.Skill dat de schikking geen erkenning van schuld inhoudt. Volgens de overeenkomst kiezen partijen voor een regeling om verdere onzekerheden, belasting en proceskosten te vermijden. De voorwaarden moeten nog worden bekrachtigd door een rechtbank in Californië; een beslissing wordt verwacht op 5 juni 2026.

Opvallend is dat ook Corsair recent zijn verpakkingen heeft aangepast. Bij diverse geheugenkits staat inmiddels eveneens “tot” (“up to”) vóór de opgegeven klokfrequentie, waar eerder alleen de maximale waarde werd vermeld. Dat wijst erop dat fabrikanten hun formuleringen heroverwegen om juridische risico’s te beperken. Het ligt voor de hand dat andere aanbieders zonder dergelijke nuancering hun labeling eveneens tegen het licht houden.

De zaak illustreert ook hoe laag de drempel in de VS ligt om marketingformuleringen juridisch te laten toetsen. Prestatieclaims die technisch gezien conditioneel zijn – zoals geheugensnelheden boven de JEDEC-standaard – kunnen daar uitmonden in collectieve procedures. Zulke snelheden zijn immers geen vaste producteigenschap, maar afhankelijk van geheugencontroller, moederbordontwerp en firmwareconfiguratie.

Voor gebruikers verandert de kern niet: wie hoge datasnelheden wil benutten, moet de QVL-lijsten en specificaties van processor en moederbord controleren. Meer expliciete aanduidingen op verpakking en productpagina’s verkleinen de kans op uiteenlopende verwachtingen – en daarmee op juridische discussie.