Security-experts waarschuwen voor risico’s van AI-agent OpenClaw

OpenClaw wordt gezien als een van de meest besproken kunstmatige intelligentie-projecten van 2026, maar security-experts waarschuwen dat deze (gratis) open-source autonome AI-agent aanzienlijke security-issues kan vormen. Zo waarschuwt het Chinese ministerie van Industrie dat incorrect gebruik kan leiden tot cyberaanvallen en dat betere beveiligingsmaatregelen nodig zijn.

Ahmed Abugharbia, Certified Instructor bij het SANS Institute, geeft zijn visie op de security-implicaties van AI-agents zoals OpenClaw aan de hand van vier vragen hieronder

“We moeten vooral onthouden dat elke nieuwe technologie gepaard gaat met nog niet beoordeelde security-uitdagingen. Door sterke concurrentie racen makers vaak om agents, oplossingen en protocollen uit te brengen voordat deze volledig vanuit beveiligingsperspectief zijn doorgelicht. Dat moeten we in gedachten houden wanneer we besluiten nieuwe technologie in te zetten.

Met dat in het achterhoofd zijn er meerdere beveiligingsproblemen bij het toepassen van algemene AI-agents zoals OpenClaw. De eerste grote zorg is hun toegang tot een breed scala aan mogelijkheden, waaronder CLI-toegang en de mogelijkheid om systeemcommando’s uit te voeren, evenals toegang tot gevoelige systemen zoals wachtwoordopslag, browsers, internetzoekfuncties en bestandsdownloads.

Daarnaast kunnen deze agents worden geconfigureerd om te communiceren met externe platforms als Telegram en WhatsApp. En dan is er nog de vraag waar deze agents worden gehost: op een persoonlijke laptop, een virtuele server in de cloud of ergens anders? Dit alles betekent dat aanvallers meerdere access points hebben en zich kunnen verplaatsen binnen de onderliggende infrastructuur waarop deze agents draaien.”

“Het is belangrijk te beseffen dat deze agents op dit moment geen echte, mensachtige intelligentie bezitten. Ze genereren tekst op basis van eerder geziene context. In sommige blogposts kan het lijken alsof ze plannen smeden tegen bepaalde personen. Zo’n “complot” kan zich vertalen in acties, afhankelijk van het toegangsniveau dat de agent is toegekend. Een agent met voldoende rechten zou bijvoorbeeld gevoelige data kunnen lekken of een kwaadaardige actie kunnen uitvoeren. Daarom is het cruciaal om hun toegang te beperken.”

“Installeer agents niet rechtstreeks op een persoonlijk systeem. Maak in plaats daarvan een geïsoleerde virtuele machine die speciaal voor de agent is bedoeld. Daarnaast: beperk de functionaliteit van agents. Installeer niet elke beschikbare vaardigheid of plugin. Bepaal vervolgens wie met de agents mag communiceren en hoe die communicatie verloopt. OpenClaw kan bijvoorbeeld worden geïntegreerd met chatapps (zoals Telegram) en bevat een verificatieproces om te beperken wie via Telegram met de agent mag communiceren. Tot slot: onthoud dat makers agents zo krachtig mogelijk maken om populariteit te winnen. Trap hier niet in. Geef deze agents de tijd om te rijpen voordat je ze op grote schaal adopteert.”

“Het gebruik van agents om workflows te automatiseren lijkt onvermijdelijk. Organisaties die agents in hun processen willen integreren, moeten fundamentele beveiligingsprincipes volgen, zoals ‘defense in depth’ en het principe van minimale privileges. Tegelijkertijd moeten zij erkennen dat deze agents mogelijk verhoogde toegangsniveaus nodig hebben, waardoor de risico’s groter zijn dan bij traditionele applicaties. Daarom is het essentieel om vooraf een dreigingsmodel op te stellen voor deze agents voordat ze worden ingevoerd.”

De discussie rond OpenClaw illustreert hoe snel autonome AI-agents zich ontwikkelen, terwijl de beveiligingspraktijk nog bezig is om passende controles en modellen te formuleren. Voor organisaties betekent dit dat experimenteren met dergelijke systemen alleen verantwoord is binnen duidelijke technische en organisatorische grenzen. Zonder isolatie, streng toegangsbeheer en voorafgaande dreigingsanalyse kan een krachtige automatiseringslaag immers ook een nieuw aanvalsvector introduceren.