Elwin Hodžić

Werkt bijna vijf jaar bij c’t als (web)redacteur en schrijft over uiteenlopende onderwerpen binnen de (zakelijke) techwereld. Van nieuwsartikelen en achtergrondverhalen tot reviews en af en toe een workshop – juist die afwisseling maakt het werk interessant én leuk. De ene dag draait het om een actuele ontwikkeling, de volgende om een onderwerp dat wat meer uitzoekwerk vraagt, en daarna weer om hardware die in de praktijk moet bewijzen dat er achter alle mooie woorden ook echt iets schuilgaat.

Studeerde geschiedenis en neemt die analytische blik ook mee in het leven als techredacteur. Ontwikkelingen in context plaatsen, claims kritisch wegen en iets minder onder de indruk raken van de hype van het moment helpt tenslotte in een sector waar om de zoveel jaar weer een nieuwe revolutie wordt aangekondigd – tegenwoordig het liefst met AI ervoor of erachter geplakt. En alsof dat nog niet genoeg is, lijkt de hardwaremarkt het inmiddels ook heel normaal te vinden dat gpu’s en werkgeheugen bedragen kosten waar vroeger nog met aanzienlijk meer plezier naar werd gekeken.

Binnen reviews ligt de focus vooral op hardware. Getest worden onder meer koptelefoons, headsets, smartphones en pc-componenten, met aandacht voor prestaties, gebruikservaring en praktische inzetbaarheid. Daarbij gaat het minder om een vast eindcijfer en meer om het helder in kaart brengen van plus- en minpunten. Wat vandaag als een 9 zou gelden, kan door een opvolger of veranderende markt een jaar later ineens heel anders aanvoelen – en precies daarom zegt een cijfer vaak minder dan het lijkt. Specificatielijsten zijn nuttig, maar vertellen zelden het hele verhaal, en termen als premium, pro en next-gen blijken in de praktijk meestal vooral erg rekbaar.

Ook buiten het werk is tech zelden ver weg. Pc’s bouwen, hardware volgen en ontwikkelingen op de voet bijhouden horen daar vanzelf bij. Op smartphonegebied voelt Android duidelijk vertrouwder dan Apple en diens ecosysteem – niet uit dogma, maar simpelweg omdat dat beter aansluit. Naast Nederlands en Engels is ook Bosnisch vertrouwd, een taal die over het algemeen in bijna heel het voormalige Joegoslavië goed van pas komt.

En als er even niet geschreven, getest of uitgezocht wordt, duikt Old School RuneScape vroeg of laat toch altijd weer op – vooral uit nostalgie. Die verhouding is inmiddels klassiek haat-liefde: er soms weer volledig in verdwijnen, zich tussendoor afvragen waarom eigenlijk, en het daarna toch niet helemaal loslaten. Dat het spel zich net zo makkelijk op een pc met Linux, Windows of macOS laat spelen als op een smartphone, maakt het er in de vrije tijd bepaald niet minder verleidelijk op.