Apple MacBook Pro 14″ M5 review: M5 vergroot voorsprong op x86-cpu’s

Geen enkele andere mobiele processor kan tippen aan de prestaties van Apples M4, maar de M5 in de nieuwe MacBook Pro 14″ legt de lat nóg hoger. Apple levert standaard echter geen voedingsadapter meer mee. Meer over de MacBook Pro 14″ M5 van Apple lees je in deze review.

Apple voorziet zijn MacBooks sinds 2020 niet meer van Intel-processors en is sindsdien toonaangevend op de laptopmarkt. Zelfs het eerste model, de M1, kon zich meten met alles wat AMD en Intel op dat moment te bieden hadden. Die concurrentie en ook nieuwkomer Qualcomm, die in 2024 voet aan de grond kreeg op de laptopmarkt, lijken Apple echter volkomen koud te laten: elke chipgeneratie, die ongeveer jaarlijks verscheen, zorgde voor een flinke boost. Bij de M3 was dat de vernieuwde grafische eenheid, die voor het eerst raytracing ondersteunde, en bij de M4 waren het de cpu-kernen die een opmerkelijke sprong maakten, zowel op het gebied van prestaties als efficiëntie.

Sterker nog: bij singlethreading-belasting, oftewel wanneer slechts één van de vele cpu-kernen iets te doen heeft, ligt de meer dan een jaar oude M4 al ver voor op de gezamenlijke 2025-concurrentie. In concrete cijfers wordt dat overduidelijk: de huidige processors van AMD, Intel en Qualcomm scoren 120 tot 130 punten bij Cinebench 2024, maar de M4 haalt bijna 180 punten – en zelfs de verouderde M3 haalde ongeveer 140 punten.

De tweede generatie van de Snapdragon X Elite, die Qualcomm onlangs aankondigde voor begin 2026, kan die regionen bereiken. Maar er is geen ontkomen aan Apple: in plaats van op zijn lauweren te rusten, pusht Cupertino de M5 naar ongeveer 200 punten.

AMD en Intel zullen waarschijnlijk pas eind 2026 terugslaan, wanneer Medusa Point met een Zen 6 en Intels Nova Lake hun debuut maken. Tot die tijd zijn er in de x86-wereld alleen maar herhalingen: Panther Lake (Core Ultra 300) porteert de tot nu toe bij TSMC geproduceerde kernen naar het eigen productieproces 18A.

Intel blijft momenteel concrete uitspraken over mogelijke prestatie- of efficiëntieverbeteringen echter schuldig, wat doet vrezen dat die er niet zullen komen wanneer begin 2026 laptops met die technologie op de markt komen.

AMD brengt vóór Medusa Point nog Gorgon Point op de markt, een technisch weinig spannende refresh van Strix Point (Ryzen AI 300), maar die waarschijnlijk toch als Ryzen AI 400 verkocht zal worden.

Je vraagt je vast af waarom we, nu mobiele processors al lang meer dan tien processorkernen hebben, zo de nadruk leggen op de prestaties bij belasting op slechts één kern? Dat is omdat dat bij het dagelijks gebruik nog steeds een grote rol speelt, vooral bij de gevoelsmatige snelheid van een systeem. We willen daarbij de hoge multithreading-prestaties van de M5 niet verzwijgen: bij rekenbelasting op alle kernen haalt de M5 betere benchmarkresultaten dan de M3 Pro, hoewel hij twee kernen minder heeft (1150 tegen 1000 punten).

Daarmee ligt hij ook voor op de op dit moment snelste Intel Core Ultra 200H (Arrow Lake), de Core Ultra 9 285H (930 punten). De veel efficiëntere Core Ultra 200V (Lunar Lake) haalt slechts ongeveer de helft (500 punten).

In het AMD-kamp ligt Ryzen AI 300 (minder dan 900 punten) ook over de hele linie achter op de M5, alleen de Ryzen AI Max 300 (Strix Halo) is met meer dan 1500 punten sneller. Strix Halo is conceptueel echter eerder een tegenhanger van de Pro- en Max-chips van Apple, die op dit moment nog niet zijn opgenomen in de M5-generatie. Bovendien zit hij tot nu toe wel in enkele mini-pc’s, maar verder alleen in precies twee laptops.

Als je gedurende langere tijd het maximale vermogen van de M5 vraagt, moet ook Apple zich aan de natuurkundige wetten houden: het koelsysteem blaast de warmte dan luidruchtig met maximaal 2,6 sone uit de MacBook. Bij een lage belasting of slechts korte pieken blijft het apparaat echter fluisterstil.

Apple heeft zich bij de M5 niet beperkt tot verbeteringen aan de cpu-kernen. De M-chips krijgen om de twee generaties een nieuwe gpu-architectuur, dus ook de M5. Raytracing was, zoals in het begin vermeld, al aanwezig bij de M3 – nu volgen AI-optimalisaties in de gpu. Apple noemt de nieuwe functieblokken die de grafische kernen bevatten Neural Accelerators. Die komen ongeveer overeen met wat Nvidia Tensor-kernen noemt.

Als je Apples programmeerinterfaces (API’s) gebruikt, zul je, net als bij Nvidia’s CUDA, direct kunnen profiteren van de sterk verbeterde gpu-prestaties zonder dat de code opnieuw aangepast hoeft te worden. Apple benadrukt in zijn marketingmateriaal dan ook een ongeveer drievoudige AI-rekenkracht ten opzichte van de M4 (en een factor vier tot zes ten opzichte van de M1) bij geselecteerde programma’s met AI-functies, die direct beschikbaar zijn voor gebruikers.

Daarbij moet worden vermeld dat Apple voor zijn vergelijkingen programma’s gebruikt die rekenopdrachten via GPGPU bij de gpu uitbesteden, zoals Premiere Pro en lokaal draaiende LLM’s. Dat is een valide werkwijze, maar iets anders dan bijvoorbeeld Microsofts Copilot+, waarbij het puur om de prestaties van de speciale AI-eenheid, alias NPU, gaat.

De M5 heeft natuurlijk ook zo’n eenheid. Die heet nog steeds Neural Engine. Voor de NPU in de M4 had Apple officieel 38 TOPS bij de specificaties vermeld, bij de M5 ontbreekt die informatie. Volgens onze benchmarks is er in dat opzicht weinig veranderd ten opzichte van de M4. We hebben het dus nog steeds over ongeveer 40 TOPS – en niet over meer dan 50 TOPS zoals bij AMD of zelfs 80 TOPS zoals bij de aankomende Snapdragon X2 Elite.

Zoals altijd vraagt Apple een hoge prijs voor elke uitbreiding qua opslag. Achteraf upgraden is niet mogelijk. Het testapparaat, dat met 32 GB werkgeheugen en een 1TB-ssd redelijk is uitgerust en een gematteerd scherm (nanotextuur) heeft, kost meer dan 2700 euro – en dat is nog zonder voedingsadapter. De ssd is sneller geworden, wat te zien is bij de benchmarks, maar in het dagelijks gebruik merk je daar niks van.

Al het andere aan de MacBook Pro 14″ heeft Apple grotendeels overgenomen van zijn voorganger. De behuizing is nog steeds verkrijgbaar in zwart of zilver, het matte schermoppervlak voor het kleurrijke en heldere 120Hz-scherm debuteerde daar al en is ondanks de meerprijs van 190 euro nog steeds een sterke aanrader.

De drie USB-C-aansluitingen ondersteunen nog steeds Thunderbolt 4. Het nog snellere en nieuwere Thunderbolt 5 blijft voorbehouden aan de MacBooks met een Pro- of Max-processor, die echter voorlopig nog in de oudere M4-versie verkocht worden.

Apple levert binnen de EU sinds kort geen voedingsadapter meer mee. Dat heeft te maken met het feit dat vanaf april 2026 de USB-C-verplichting ook voor laptops geldt. Onderdeel van de EU-richtlijn is dat elk apparaat dat met een voedingsadapter verkocht wordt, ook in een variant zonder voedingsadapter verkrijgbaar moet zijn.

In de praktijk zal dat er waarschijnlijk toe leiden dat de meeste Windows-laptops van 2026 ook zonder voedingsadapter op de markt komen – Apple is gewoon weer eens bijzonder vroeg.

Als je geen oudere USB-C-voedingsadapter hebt die nog gebruikt kan worden, kun je bij Apple een nieuw exemplaar bestellen of zelf los op zoek gaan naar geschikte accessoires. Voor deze test hebben we de 70W-adapter van Apple gebruikt, die 65 euro kost.

Dat komt neer op een totaalbedrag van ruim 2800 euro – en dat met nog steeds slechts één jaar garantie. Een verlenging van de garantie tot drie jaar kost 300 euro extra (AppleCare+).

De accuduur die we hebben gemeten lag iets onder die van zijn voorganger met M4 onder identieke omstandigheden. Dat bekritiseren is echter muggenzifterij, we hebben het tenslotte over 25 uur gebruik zonder voedingsadapter.

Wi-Fi 7, dat bij andere laptops uit het topsegment al lang standaard is, is er in de MacBook-wereld nog niet. De MacBook Pro 14″ met M5 houdt het bij Wi-Fi 6E. Ook de wens voor gezichtsherkenning via Face ID wordt niet vervuld. Voor biometrische authenticatie is alleen de vingerafdruklezer Touch ID aan boord.

De nieuwe M5-chip is de enige noemenswaardige verandering aan de even goede als dure MacBook Pro 14″. De chip is opnieuw duidelijk de ster: Apple had met de M4 al de snelste mobiele processor voor compacte laptops en doet er nu zowel op het gebied van cpu- als gpu-prestaties nog een schepje bovenop.

In de Windows-wereld komt de Snapdragon X2 waarschijnlijk nog het dichtst in de buurt van de M5, als Qualcomm zoals beloofd inderdaad begin 2026 begint met de levering. AMD en Intel hebben de komende negen tot twaalf maanden geen antwoorden paraat die, net als de M5, de extreme spagaat tussen maximale prestaties en hoge efficiëntie kunnen maken.